Ga er maar aanstaan: drie woningzoekenden op één dag aan de lijn. Drie buitenlanders, die niets en niemand hier kennen maar wél komen om te studeren. Die daar meer dan € 20.000,- voor neerleggen omdat de Erasmus Universiteit het lef heeft om dat soort bedragen te vragen aan studenten die uit het niet-Europese buitenland komen. Voor dat geld krijgen ze exact hetzelfde onderwijs dat een Nederlandse student of een EU-inwoner krijgt.
Studentenmelkers
Op zich is dat nog tot daaraantoe. Om die mensen vervolgens in de steek te laten als het om huisvesting gaat, is beneden alle peil. Onbeschoft ook. Wie betaalt, mag toch ook een bepaald serviceniveau verwachten zou je denken. Niet dus. En toch worden universiteiten niet geframed als studentenmelkers of zakkenvullers terwijl ze geld uit de zakken van niet-Europeanen graaien.
De moraliteit geeft te denken en lijdt tot plaatsvervangende schaamte. Alleen daarom al is het gekmakend dat ik ‘nee’ moet verkopen. Nee, ik heb geen woonruimte voor die jonge student uit Nieuw-Zeeland. En nee, ook niet voor het meisje uit Turkije. Of voor de Koreaan – om over Nederlanders maar te zwijgen.
Kamerverhuur: nu niet, morgen niet, nooit niet
Ik heb gewoon geen woonruimte en het idiote is: ik zie de meest mooie panden voorbijkomen waar ik niets mee kan onder de huidige wet- en regelgeving. Laat staan de belastingdruk. Reken maar mee: 2.5 miljoen voor een schitterend maar afgeragd monumentaal pand met 14 vertrekken. Verbouwen voor 1.5 miljoen. Vervolgens 'mag' je het dan aan twee mensen verhuren. Anders wordt het kamerverhuur en ik doe niet aan kamerverhuur – vandaag niet, morgen niet, nooit niet. Ik ben geen administratiekantoor, ik verhuur woonruimte. Prachtige, goed ontworpen, verbouwd en afgewerkte woonruimte waar mensen jaren later nog met plezier aan terugdenken. En ik dus nog steeds drie telefoontjes op een dag krijg.
Ik wil wél. Maar het mag niet.
Splitsen, stupid!
Ah, ik ben te simpel, ik moet splitsen?! Ehm, nee. Ik heb jarenlang gesplitst - toen het nog appeltje eitje was. Gemeente en notaris het in een vloek en zucht geregeld hadden. Tegenwoordig kost splitsen jaren want vergunningstrajecten zijn eindeloos met monumentale panden. Vergeet ook de buren niet, die er wat van vinden. En wat dacht je van aansluitingen warmte, water en licht? Daarnaast kost splitsen geld en loont het vooral als je wilt verkopen, niet aanhouden. Makkelijker, veel makkelijker is het om een pand dusdanig te verbouwen dat het elk moment gesplitst zou kúnnen worden. Niet alleen brandwerend en goed geïsoleerd maar ook goed nagedacht over zelfstandige units. Routing in het pand waarmee je elkaar niet lastig valt. Zeg maar splitsen zonder te splitsen. Splitsen zoner te verkopen. Kan wél, mag niet.
Regelgeving staat gelijk aan de woningnood helemaal niet willen oplossen. Terwijl degenen die het kúnnen oplossen (hallo! Markt hier!) staan te springen, kansen zien en oplossingen aandragen, komt Den Haag met regelgeving, regulering en belastingdruk. Wees eerlijk: dan wil je de woningnood niet oplossen.
Verkopen = nooit meer 'nee' verkopen
Vastgoed gaat over mensen. Verhuren is een dienstverlenende business. En dienstverlenend is álles wat onze overheid niet is. Laat staan dat de belastingbetaler als mens benaderd wordt. Regulering en graaidrang heeft de woonsector kapot gemaakt; het zou passen om het ministerie van Volkshuisvesting om te dopen naar het ministerie van Dakloosheid. Terwijl universiteiten het geld van buitenlandse studenten graaien, mag ik 'nee' verkopen.
Nee, woningzoekenden zijn niet mijn probleem maar als je al bijna dertig jaar mensen helpt aan woonruimte, is het oplossen van woonproblemen wél een tweede natuur geworden. Bovendien begint een leven bij woonruimte, mét woonruimte. Dat besef leeft onder woningverhuurders. En als dat niet meer kan, kan je net zo goed in één klap je hele woningportefeuille verkopen. Doe als Prins Bernhard. Nooit meer ‘nee’ verkopen. Meteen geen gezeik meer met die éne stomme huurder. Loslaten. En wachten op de eerste studenten die hun tentenkamp opzetten opzetten voor het ministerie van Financiën. Of het terrein van de Erasmus Universiteit natuurlijk.
