En dat terwijl deze woorden op het moment van uitspreken geeneens betrekking hadden op Prinsjesdag en de overboord gegooide Wet werkelijk rendement. Toch was dat natuurlijk de afdronk van deze week: de onbetrouwbaarheid van de overheid, gecombineerd met een gebrek aan begrip voor wat rechtvaardigheid werkelijk betekent.
Het is wonderbaarlijk welk effect jaren van slecht beleid hebben op de psyche. Drie jaar geleden zou het bericht dat het kabinet de Wet werkelijk rendement uitstelt tot een paniekaanval hebben geleid. Inmiddels haal ik er mijn schouders over op. Ooit regeerde de middelmaat, maar zelfs dat niveau blijkt voor Jetten I – met slechts één reces op het conto – deze week te hoog gegrepen. Helaas. Het zijn niet alleen de sterkste schouders die de lasten dragen. Het is vooral de sterke geest die de rug recht houdt.
Shell
Dat neemt niet weg dat die ene vraag blijft hangen: wat te doen met je vastgoed? Dat de onrechtmatige manier van belasting heffen geen stand zal houden, daar kunnen we het over eens zijn. Maar hoe lang deze manier van belasten nog gedragen kan worden, is een persoonlijke afweging. De conclusie van Maarten Feilzer dat vastgoedbeleggers inmiddels meer belasting betalen dan Shell bracht die paniek dan weer wél dichterbij. Gelukkig ligt de afleiding ook altijd weer binnen handbereik: twee woningzoekenden aan een dak boven het hoofd geholpen. Nog even en er wordt belasting geheven over karmapunten.
WRR
Maar wat betekent de uitgestelde Wet werkelijk rendement nou echt voor vastgoedbeleggers? Behalve dan dat zij nog langer belasting betalen over niet-gerealiseerde rendementen, terwijl zij geen kostenaftrek mogen opvoeren? En wat betekent het voor woningzoekenden, die nu niet alleen in het sociale en middensegment geen woning kunnen vinden, maar ook in het vrije segment? Ondanks al het politieke wensdenken en alle afgestofte woningplannen die als nieuw worden gepresenteerd, kun je niet wonen in beeldvorming. Zijn vastgoedbeleggers werkelijk de enigen die ineenkrimpen wanneer zij filmpjes zien van jongeren die doodleuk vertellen dat ze nog langer thuis blijven wonen? Zelfstandigheid hoort een grondrecht te zijn. Wonen is de basis daarvoor.
Wie vastgoedbeleggers als onderdeel van het probleem ziet in plaats van als onderdeel van de oplossing, wil ook niet werkelijk kijken naar de obstakels die moeten worden weggenomen om investeren in huurwoningen weer mogelijk te maken. Dus wat de uitgestelde Wet werkelijk rendement betekent? Dat vastgoedbeleggers zullen overwegen ook hun verhuurde vastgoed te verkopen. Misschien tegen een afslag, maar op de lange termijn verdient dat zich ongetwijfeld weer terug.
Regulering
Het betekent ook dat de woningnood verder oploopt: voor starters, doorstromers én ouderen. Als gevolg daarvan zullen woningprijzen en huurprijzen alleen maar verder stijgen. Daar staat tegenover dat de overheid zou kúnnen ingrijpen met nóg meer regulering. En dan wordt het tijd om het effect van regulering eens keihard op te schrijven: geen huurder die beter wordt van regulering. De enige die er financieel beter van worden, zijn vastgoedbeleggers.
Of ze nu verkopen of aanhouden: uiteindelijk heeft vrijwel iedere maatregel die de overheid heeft ingevoerd geleid tot een stijging van vastgoedprijzen. Van hypotheekrenteaftrek tot jubelton, van 0% overdrachtsbelasting tot de Wet betaalbare huur: de stenen zijn alleen maar duurder geworden.
Als vastgoedbelegger zou je bijna zeggen: dan wijzig je die wetgeving toch niet?
Bijna.
