Want één keer is een incident, schreef ik. Twee keer toeval en inmiddels gaan we richting een patroon. Mislukte communicatie vanuit de Huurcommissie waardoor ik er per ongeluk achter kom dat ik opnieuw door dezelfde huurder voor de HC gedaagd ben. Wist ik vorige keer niet dat er nog stukken ontbraken, deze keer wist ik niet eens van de zaak. En blijkt de termijn om stukken in te leveren al drie weken verlopen. De onmacht die daarbij hoort, is onbeschrijfelijk. Het patroon wordt duidelijk in de reacties op de Linkedin-post: het niet-geïnformeerd worden overkomt met mij vele andere verhuurders.
Italianen: drama's en maatpakken
Ja ik kan wel janken. Maar ik doe het niet; het is mijn eer te na en ik weet gewoon: deze huurder is zo ongelukkig in zijn leven, dat hij niet anders kan dan anderen ook miserabel maken. Er is geen normale communicatie mogelijk met deze Italiaan, die ik jaren geleden meekocht in het gebouw. Moreel sta ik hierboven al sta ik 6-0 achter. En het vreet energie en tijd. Waarom kun je als particulier niet je vetverdienende huurder uitzetten vanwege dringend eigen gebruik en een corporatie wel?
Die energie en tijd kreeg ik dubbel en dwars terug van een andere huurder. Ook een Italiaan. Categorie ideale schoonzoon, jong, afgestudeerd in Delft, super ambitieus, opgegroeid rondzwervend over de hele wereld omdat zijn ouders nou eenmaal internationale functies bekleden. Via via kwamen hij en zijn vrienden bij mij terecht, nu is alleen hij nog over. Na mijn tirade over zijn landgenoot, stortte het leukerdje zijn hart uit over zijn toxische ex, terwijl hij voor me kookte. Een van de redenen waarom ik een voorkeur heb voor mannelijke huurders: hun kookkunsten. Wat hem ook zo schattig én Italiaans maakt: de verzuchting dat hij de smartest dressed man op de fabriek is. Ondanks dat hij niet meer dan een sprijkerbroek en een gilet kon dragen. ‘Ik heb geen enkele gelegenheid om mijn maatpakken te dragen, het is een fabriek! Ik sta in de modder!’, klaagde hij.
Het delen van onze first world problems verlichtte de avond.
Dakloos en kansloos door overheidsbeleid
De keukentafel is een prima plek om de echte wereld buiten te sluiten. De huizenprijzen zijn 4 procent gestegen: so what? Bakstenen kun je niet eten en het is een drama voor jongeren die een woning zoeken. De lijn tussen de haves en havenots loopt langs het vastgoed en als dochter van migranten die op een zolderkamer in Nederland zijn begonnen, ráákt me dat. Mijn ouders maar ook ik, we kónden nog een huis kopen. Voor jongeren zonder vermogende ouders die kunnen bijspringen is dat bijkans onmogelijk geworden en ja, dat is écht erg. En já, dat is toch echt onze overheid te verwijten.
DNB komt met een rapport dat we buitenlandse investeerders nodig hebben om de woningnood op te lossen. En passant wordt geconcludeerd dat de Wet betaalbare huur een drama is. Het is geen nieuws, iedereen in de sector wist dit vijf jaar geleden al en praat zich al vijf jaar lang de blaren op de tong om dit beleidsmakers duidelijk te maken. In Den Haag zijn ze ziende blind en horende doof en negeren dat niet alleen Nederlandse investeerders niets meer doen in Nederland maar ook buitenlanders gewoon een deurtje verderop kijken. Die 100.000 woningen komen er niet, al denkt een D66’er dat door het gas in te drukken (welk gas, daar moesten we toch vanaf?!) dit wel lukt. O ja, metaforen natuurlijk.
De wet betaalbare huur blijft
Het is geen pessimisme het is realisme en niet begrijpen hoe we zó verschillend naar exact dezelfde feiten kijken. De conclusie kán niet anders zijn dan moedwillig negeren, zeker als ik in het interview met VVD’er Jurgen Nobel lees dat ‘we hebben met zijn allen afgesproken dat de wet betaalbare huur blijft’. Rutger de Quay sprak hem, we publiceren het in de maandag nieuwsbrief. Ik ben er al een week ziek van. Want tja, als al besloten is dat WBH niet wordt afgeschaft terwijl meer dan 70 rapporten op het faliekante falen van de wet wijzen? Wat doen we dan nog als verhuurders? Behalve door Financiën uitgemolken te worden omdat we mensen een dak boven het hoofd bieden? Om vervolgens voor de huurcommissie gedaagd te worden door diezelfde mensen?
Reageren op dit artikel? Mail Ebru: ebru@overwaardevastgoed.nl
Ook deze week verschenen:
